پیشبینی عدم تمدید بیمهنامه - وقتی تاریخ تصمیم را میدانید ولی سالی یک بار فرصت دارید
بیمه در پیشبینی ریزش یک مزیت بزرگ و یک محدودیت بزرگ دارد. مزیت: تاریخ تصمیم بیمهگذار را از قبل میدانید. محدودیت: آن تصمیم سالی یک بار گرفته میشود و اگر پنجره را از دست بدهید، تا سال بعد فرصتی نیست.
در این صفحه
مزیتی که بیمه دارد
در بیشتر صنایع، سختترین بخش پیشبینی ریزش این است که نمیدانید کِی اتفاق میافتد. در بیمه این مسئله وجود ندارد: سررسید بیمهنامه در سیستم ثبت شده و ماهها قبل معلوم است.
یعنی میشود مدل را یک بار در ماه اجرا کرد، بیمهنامههای در آستانه سررسید را جدا کرد، و فهرست را با فرصت کافی به شبکه فروش داد. نه نیازی به اجرای پیوسته هست و نه فوریتی که در مخابرات وجود دارد.
چرا دقت از پوشش مهمتر است
اگر مدل نیمی از بیمهگذارانی که قرار است نروند را هم در فهرست بیاورد، شبکه نمایندگان وقتش را روی کسانی میگذارد که به هر حال تمدید میکردند - و کسانی که واقعاً در معرض خطر بودند، تماس دیرهنگام میگیرند یا اصلاً نمیگیرند.
در مخابرات که مدل هر روز اجرا میشود، فهرست اشتباه فردا اصلاح میشود. در بیمه، پنجره بسته میشود و تا سال بعد باز نمیشود.
پس در تنظیم مدل، آستانه طوری انتخاب میشود که دقت بالای فهرست حداکثر شود، حتی به قیمت از دست دادن بخشی از موارد. این یک انتخاب تجاری است نه فنی، و باید آگاهانه گرفته شود.
سیگنالهای عدم تمدید
- تجربه خسارت - چه خسارتی اعلام شده، چقدر طول کشیده، و نتیجهاش چه بوده
- تغییر نماینده یا کانال - بیمهگذاری که رابطهاش با نماینده قطع شده
- الگوی پرداخت - تأخیر یا تغییر در روش پرداخت اقساط
- تماسهای اخیر - پرسش درباره نرخ یا شرایط فسخ
- تغییر پوشش در تمدید قبلی - کاهش پوشش معمولاً مقدمه رفتن است
نکتهای که در این صنعت وزن ویژه دارد: تجربه خسارت. بیمهگذاری که خسارت گرفته و راضی بوده، وفادارتر از کسی است که هرگز خسارتی نداشته. و بیمهگذاری که خسارتش رد شده، تقریباً همیشه میرود - این را مدل نباید کشف کند، باید از ابتدا در ویژگیها باشد.
نرخ تمدید شما به تفکیک رشته چقدر است؟
در جلسه ارزیابی، وضعیت داده بیمهنامه و خسارت شما بررسی میشود و میگوییم مدلسازی امروز شدنی است یا نه.
مداخله باید از دست نماینده باشد
در بیمه، رابطه مشتری با نماینده است نه با شرکت. تماس مستقیم ستاد با بیمهگذار - حتی با نیت خوب - میتواند رابطه نماینده را تضعیف کند و نتیجه معکوس بدهد.
مسیر درست این است که فهرست اولویتدار همراه با دلیل به نماینده داده شود، و او تصمیم بگیرد چطور تماس بگیرد. نقش ستاد، فراهم کردن اطلاعات است نه جایگزینی نماینده.
و همینجا نکتهای هست که ارزش گفتن دارد: نمایندهای که فهرست بدون دلیل بگیرد، معمولاً استفادهاش نمیکند. دلیل، همان چیزی است که فهرست را قابل استفاده میکند.
گردشکار
۱. شناسایی بیمهنامههای در آستانه سررسید
معمولاً پنجره ۳۰ تا ۶۰ روزه، بسته به رشته.
۲. محاسبه امتیاز و دلیل
احتمال عدم تمدید بههمراه عوامل مؤثر بر آن.
۳. اولویتبندی متناسب با ظرفیت شبکه
طول فهرست را ظرفیت نمایندگان تعیین میکند.
۴. تخصیص به نماینده مربوطه
همراه با دلیل و تاریخچه، در پنل نمایندگان.
۵. ثبت نتیجه
تماس گرفته شد یا نه، و بیمهنامه تمدید شد یا نه. بدون این ثبت، مدل بازخوردی برای بهبود ندارد.
سنجش با گروه کنترل
مثل هر کاربرد دیگر پیشبینی ریزش، بدون گروه کنترل نمیشود اثر را ثابت کرد. بخشی از فهرست پرریسک را بدون مداخله بگذارید و نرخ تمدید دو گروه را مقایسه کنید.
در بیمه یک مزیت هم هست: چون چرخه سالانه است، مقایسه با نرخ تمدید سال قبلِ همان رشته و همان بخش مشتری، مبنای طبیعی دیگری میدهد - به شرطی که تغییر نرخ یا شرایط بازار را در نظر بگیرید.
جزئیات فنی پلتفرم در صفحه تحلیل هوشمند مشتری است و توضیح خودِ مدلها در یادگیری ماشین در محصولات کارن.
نقطه شروع
پیشنهاد ما شروع با یک رشته بیمهای با حجم بالا و چرخه سالانه روشن است - معمولاً ثالث یا بدنه. رشتههایی با چرخه نامنظم یا حجم کم، نقطه شروع خوبی نیستند.
و پیش از شروع: نرخ تمدید فعلی به تفکیک رشته و به تفکیک نماینده. عدد دوم معمولاً تفاوتهای بزرگی نشان میدهد که خودش قبل از هر مدلی قابل استفاده است.
بقیه کاربردها در صفحه راهکارهای صنعت بیمه است.
پرسشهای متداول
در بیمه تاریخ تصمیم از قبل معلوم است، پس زمانبندی مسئله نیست. در عوض آن تصمیم سالی یک بار گرفته میشود، پس اگر پنجره را از دست بدهید تا سال بعد فرصتی نیست. نتیجهاش این است که اینجا دقت بالای فهرست از پوشش مهمتر است.
چون ظرفیت تماس محدود است و فرصت تکرار نمیشود. فهرستی که نیمیاش افراد بیخطر باشند، وقت نماینده را میگیرد و کسانی که واقعاً در معرض خطرند تماس نمیگیرند. این یک انتخاب تجاری است و باید آگاهانه گرفته شود، نه اینکه از تنظیمات پیشفرض مدل دربیاید.
تجربه خسارت. بیمهگذاری که خسارت گرفته و راضی بوده وفادارتر از کسی است که هرگز خسارتی نداشته، و بیمهگذاری که خسارتش رد شده تقریباً همیشه میرود. این را مدل نباید کشف کند - باید از ابتدا در ویژگیها باشد.
توصیه نمیکنیم. در بیمه رابطه مشتری با نماینده است و تماس مستقیم ستاد میتواند آن رابطه را تضعیف کند. مسیر درست، دادن فهرست اولویتدار همراه با دلیل به نماینده است.
چون نمایندهای که فهرست بدون دلیل بگیرد معمولاً استفادهاش نمیکند. دلیل هم به او میگوید درباره چه صحبت کند و هم اعتماد میسازد که فهرست تصادفی نیست.
با گروه کنترل: بخشی از فهرست پرریسک بدون مداخله بماند و نرخ تمدید دو گروه مقایسه شود. در بیمه مقایسه با نرخ تمدید سال قبلِ همان رشته هم مبنای کمکی میدهد، به شرطی که تغییرات نرخ و بازار در نظر گرفته شود.
رشتهای با حجم بالا و چرخه سالانه روشن. و پیش از شروع، نرخ تمدید فعلی را به تفکیک رشته و به تفکیک نماینده اندازه بگیرید - عدد دوم معمولاً تفاوتهایی نشان میدهد که پیش از هر مدلی قابل استفادهاند.
